07
مه
اولین و حیاتیترین قدم در مسیر پیادهسازی شیرپوینت، شفافسازی اهداف است. شما باید دقیقاً مشخص کنید که سازمان شما از استقرار این سامانه چه انتظاری دارد. آیا هدف اصلی مدیریت اسناد و محتواست؟ یا خودکارسازی گردش کارها و فرآیندهای اداری؟ شاید هم نیاز به ایجاد پورتال داخلی برای ارتباطات و اطلاعرسانی باشد. پاسخ به این سوالات، سنگ بنای تمام مراحل بعدی است. باید ذینفعان اصلی را شناسایی و نیازهای آنها را مستند کنید. این کار به شما کمک میکند تا اولویتها را مشخص کرده و از اتلاف منابع در بخشهای غیرضروری جلوگیری نمایید. بدون این مرحله، خطر پیادهسازی سیستمی که با واقعیتهای کاری سازمان همخوانی ندارد، بسیار زیاد است.
در ادامه، باید حجم و نوع دادههایی که قرار است در شیرپوینت ذخیره شوند را برآورد کنید. این امر شامل تعداد تقریبی کاربران، میزان اسناد، اندازه فایلها و پیشبینی رشد آنها در آینده میشود. این برآوردها مستقیماً بر روی مشخصات سختافزاری مورد نیاز مانند فضای ذخیرهسازی، قدرت پردازش و مقدار حافظه رم تأثیر میگذارند. همچنین، تعیین کنید که کدام بخشها یا تیمها در ابتدا به سیستم دسترسی خواهند داشت و سطح دسترسی هر کدام چگونه است. این مستندات، نقشه راه پروژه شما را تشکیل میدهند.
در نهایت، باید معیارهای موفقیت پروژه را از ابتدا تعریف کنید. این معیارها میتوانند کیفی باشند، مانند رضایت کاربران از سهولت دسترسی به اطلاعات، یا کمی باشند، مانند کاهش زمان جستجوی اسناد یا کاهش حجم ایمیلهای داخلی. داشتن این شاخصها به شما کمک میکند تا پس از راهاندازی، بتوانید موفقیت آمیز بودن اجرای پروژه را اندازهگیری و ارزیابی نمایید و نقاط قوت و ضعف را شناسایی کنید.
پس از تعیین نیازها، نوبت به ترسیم نقشه معماری سیستم میرسد. طراحی منطقی شامل تعریف مؤلفههای نرمافزاری، نحوه چیدمان مجموعههای سایت، ساختار سایتها و کتابخانههای اسناد است. شما باید تصمیم بگیرید که آیا یک مجموعه سایت متمرکز برای کل سازمان میخواهید یا چند مجموعه سایت مجزا برای واحدهای مختلف. همچنین، باید سیاستهای مدیریت محتوا، از جمله انواع محتوا، ستونهای سایت و متادیتاهای لازم برای طبقهبندی اسناد را طراحی کنید.
در گام بعد، طراحی فیزیکی یا زیرساخت انجام میشود. این مرحله مشخص میکند که سیستم شما به چند سرور نیاز دارد و نقش هر سرور چیست. در محیطهای کوچک، ممکن است تمام نقشهای اصلی مانند وبفرانتاند، برنامه و پایگاه داده بر روی یک سرور واحد نصب شوند. اما برای محیطهای متوسط و بزرگ، برای دستیابی به کارایی و تحمل پذیری بیشتر، باید از مزرعه سرور استفاده کرد. در این طراحی، سرورهای پایگاه داده جدا، سرورهای برنامه متعدد و سرورهای وب با تراز بار مشخص میشوند.
همچنین، ملاحظات امنیتی باید در همین مرحله از طراحی گنجانده شود. تصمیمگیری در مورد روش احراز هویت کاربران (احراز هویت ویندوزی، مبتنی بر فرم یا سایر روشها)، تعیین سطح دسترسیها و سیاستهای به اشتراکگذاری خارجی از جمله این موارد است. طراحی فیزیکی همچنین باید راهحلهای پشتیبانگیری و بازیابی اطلاعات، سیستمهای نظارت و مانیتورینگ و استراتژی بهروزرسانیهای آینده را نیز در بر بگیرد تا سیستم از همان ابتدا بر پایهای مستحکم بنا شود.
پیش از اقدام به نصب، اطمینان از فراهم بودن تمام پیشنیازها ضروری است. از جنبه سختافزاری، سرورهای شما باید حداقلهای تعیین شده توسط مایکروسافت را دارا باشند. این حداقلها شامل پردازندههای ۶۴ بیتی، مقدار کافی حافظه رم (معمولاً ۱۶ گیگابایت به بالا برای محیطهای تولیدی) و فضای دیسک مناسب برای نصب سیستمعامل، نرمافزار شیرپوینت و پایگاههای داده است. همچنین شبکهای پرسرعت و پایدار بین سرورها از ملزومات کلیدی است.
از نظر نرمافزاری، سیستم عامل سرور باید نصب و بهروز شده باشد. همچنین نیاز به نصب و پیکربندی نقشها و ویژگیهای خاصی مانند سرویسهای دامنه اکتیو دایرکتوری، سرویسهای اطلاعات اینترنتی و چارچوب دات نت هستهای است. یکی از مهمترین پیشنیازها، نصب یک نسخه سازگار از سیستم مدیریت پایگاه داده است. شما باید آن را نصب، پیکربندی و برای ارتباط با شیرپوینت آماده کنید.
علاوه بر اینها، ممکن است نیاز به نرمافزارها یا افزونههای جانبی خاصی نیز باشد، مانند نرمافزارهای ضد بدافزار مجاز برای سرورها یا ابزارهای پشتیبانگیری. تهیه یک لیست کامل و بررسی تک تک موارد قبل از شروع فرآیند نصب، از بروز خطاهای ناگهانی و اتلاف زمان در میانه کار جلوگیری میکند و به پیادهسازی روانتر و سریعتر کمک شایانی مینماید.
همچنین بخوانید: مایکروسافت شیرپوینت 2025
پس از تکمیل مرحله برنامهریزی، نوبت به آمادهسازی بستر عملیاتی میرسد. ابتدا سیستمعامل سرور (ترجیحاً نسخههای پایدار مانند ویندوز سرور ۲۰۲۲) را بر روی سختافزار تأییدشده نصب کنید. در حین نصب و پس از آن، تمامی بهروزرسانیهای امنیتی و مهم سیستمعامل را اعمال نمایید تا از بروز هرگونه آسیبپذیری جلوگیری شود. سپس نام مناسبی برای سرور تعیین کرده و آن را به دامنه اکتیو دایرکتوری سازمان متصل کنید. اتصال به دامنه برای مدیریت متمرکز هویت کاربران و اعمال سیاستهای امنیتی یکپارچه، امری حیاتی است.
در مرحله بعد، باید نقشها و ویژگیهای ضروری ویندوز سرور را اضافه و فعال کنید. مهمترین این نقشها، سرویسهای اطلاعات اینترنتی (IIS) با تمامی اجزای مورد نیاز شیرپوینت است. این سرویس بستر میزبانی وب را فراهم میکند. همچنین باید سرویس برنامه پلتفرم و ویژگیهای چارچوب دات نت مربوطه را نصب نمایید. این کار معمولاً از طریق کنسول مدیریت سرور یا با استفاده از دستورات PowerShell انجام میشود. دقت داشته باشید که انتخاب صحیح کامپوننتها در این مرحله بسیار مهم است.
پس از نصب نقشها، یک بازبینی و تست اولیه انجام دهید. اطمینان حاصل کنید که سرور بتواند به شبکه و اینترنت (در صورت نیاز برای دریافت بهروزرسانیها) دسترسی داشته باشد. همچنین بررسی کنید که سرویسهای حیاتی مانند IIS به درستی اجرا شدهاند. ایجاد یک حساب کاربری مخصوص برای اجرای سرویسهای شیرپوینت (معروف به حساب مدیریت مزرعه) در دامنه و اعطای مجوزهای لازم به آن، قدم نهایی و مهم این بخش است. این حساب برای نصب و پیکربندی مرکزی شیرپوینت استفاده خواهد شد.
سیستم مدیریت پایگاه داده، قلب تپنده ذخیرهسازی و بازیابی اطلاعات در شیرپوینت است. پس از تهیه رسانه نصب نسخه سازگار، فرآیند نصب را آغاز کنید. در طول نصب، توجه ویژهای به انتخاب موتور سرویس پایگاه داده و سرویس تحلیل داشته باشید، زیرا شیرپوینت به هر دوی این سرویسها وابسته است. همچنین، حالت تأیید هویت را روی حالت ترکیبی (Windows Authentication و SQL Server Authentication) تنظیم کنید تا هم احراز هویت دامنهای و هم اتصالات خاص پشتیبانی شود.
پس از اتمام نصب، باید تنظیمات مهمی را اعمال نمایید. ایجاد پروتکلهای شبکه مناسب مانند فعالسازی TCP/IP و تنظیم پورتهای ثابت (در صورت لزوم) از جمله این موارد است. همچنین، پیکربندی مجوزهای دسترسی حساب مدیریت مزرعه شیرپوینت بر روی نمونه سرور پایگاه داده بسیار مهم است. این حساب باید نقشهای sysadmin و dbcreator را در سطح نمونه سرور داشته باشد تا بتواند در حین نصب، پایگاههای داده لازم را ایجاد و مدیریت کند.
سپس، اقدام به ایجاد یک نمونه سرور پایگاه داده اختصاصی برای شیرپوینت کنید. بهتر است از استفاده از نمونه سرور پیشفرض (MSSQLSERVER) خودداری نمایید. این جداسازی، مدیریت، پشتیبانگیری و نظارت بر عملکرد را آسانتر میسازد. همچنین تنظیمات مربوط به محدودههای حافظه و رشد پایگاههای داده را بهینهسازی کنید. در نهایت، اطمینان حاصل کنید که ارتباط شبکهای پایدار و با تاخیر کم بین سرورهای آینده شیرپوینت و این سرور پایگاه داده برقرار است.
شیرپوینت برای انجام عملیات مختلف خود، به چندین حساب کاربری اختصاصی نیاز دارد. مهمترین این حسابها، حساب مدیریت مزرعه است که پیشتر به آن اشاره شد. این حساب باید یک حساب دامنه باشد و مجوزهای محلی Administrator بر روی هر سروری که در مزرعه شیرپوینت قرار میگیرد را نیز داشته باشد. این حساب تنها برای نصب، پیکربندی اولیه و مدیریت سطح بالای مزرعه استفاده میشود و نباید برای امور روزمره به کار رود.
حساب دوم، حساب کاربری مجموعههای سایت است. این حساب، هویت برنامههای وب و مجموعههای سایت شیرپوینت را تعیین میکند و برای دسترسی به محتوا و پایگاه داده استفاده میشود. به ازای هر مجموعهای که ایجاد میکنید، میتوانید از یک حساب مجزا استفاده کنید تا امنیت را افزایش دهید. حسابهای دیگری نیز برای سرویسهای خاص مانند سرویس جستجو، سرویس Managed Metadata و سرویس User Profile مورد نیاز هستند که هر کدام باید به صورت جداگانه در دامنه ایجاد و مجوزدهی شوند.
پس از ایجاد تمامی حسابها در دامنه اکتیو دایرکتوری، باید مجوزهای لازم را به آنها اعطا کنید. این مجوزها شامل دسترسیهای محلی روی سرورها، مجوزهای پایگاه داده و دسترسی به منابع شبکه میشود. یک روش امن و توصیهشده، ایجاد گروههای امنیتی در دامنه و اضافه کردن این حسابها به گروههای مربوطه و سپس اعطای مجوز به گروهها است. مستندسازی دقیق این حسابها، رمزهای عبور و مجوزهای آنها برای عیبیابی و پشتیبانی آینده ضروری است.
با آمادهبودن کامل زیرساخت، نوبت به شروع فرآیند نصب شیرپوینت میرسد. ابتدا باید فایلهای نصاب شیرپوینت سرور ۲۰۲۲ را از منابع رسمی مایکروسافت دریافت کنید. پیش از اجرای نصاب اصلی، معمولاً لازم است بسته نرمافزاری پیشنیاز شیرپوینت را اجرا نمایید. این بسته به صورت خودکار، کامپوننتها و بهروزرسانیهای ضروری ویندوز و چارچوب دات نت که ممکن است نصب نشده باشند را بررسی و نصب میکند. پس از تکمیل این مرحله و راهاندازی مجدد سرور در صورت درخواست، محیط برای نصب اصلی آماده است.
حالا نوبت اجرای نصاب اصلی شیرپوینت است. در صفحه آغازین، روی گزینه «نصب نرمافزار شیرپوینت سرور» کلیک کنید. در مرحله بعد، مجوز بهرهبرداری را پذیرفته و گزینه «نصب کامل» را انتخاب نمایید. این گزینه، تمامی اجزای سرور را به صورت یکجا نصب میکند و برای سرور اول در مزرعه (که هم نقش وب و هم نقش برنامه را خواهد داشت) مناسب است. روند نصب فایلها آغاز میشود و ممکن است چندین دقیقه طول بکشد. پس از اتمام موفقیتآمیز، تیک گزینه «راهاندازی جادوی پیکربندی شیرپوینت» را زده و فرآیند را به پایان برسانید.
پس از بسته شدن نصاب، جادوی پیکربندی شیرپوینت به طور خودکار اجرا میشود. این ابزار حیاتی، برای ایجاد یا پیوستن به یک مزرعه شیرپوینت و پیکربندی سرویسهای اولیه استفاده میشود. در اولین پنجره، یک هشدار در مورد راهاندازی سرویسهای ضروری نمایش داده میشود که باید آن را تایید کنید. حالا شما در آستانه مهمترین مرحله پیکربندی قرار دارید. توجه داشته باشید که تمامی این مراحل باید با حساب مدیریت مزرعه که قبلاً آماده کردهاید، انجام پذیرد.
در جادوی پیکربندی، گزینه «یک مزرعه سرور جدید ایجاد کنید» را انتخاب نمایید. این کار، اولین سرور را در یک محیط شیرپوینت کاملاً جدید قرار میدهد. در مرحله بعد، از شما درخواست میشود تا جزئیات پایگاه داده پیکربندی مزرعه را مشخص کنید. نام سروری که سیستم مدیریت پایگاه داده را روی آن نصب کردهاید وارد کنید. میتوانید نام پایگاه داده پیشفرض را بپذیرید یا یک نام خاص تعیین کنید. سپس، نام حساب مدیریت مزرعه را وارد نمایید. جادو با استفاده از این حساب، به پایگاه داده متصل شده و ساختارهای اولیه را ایجاد میکند.
در صفحه تنظیمات امنیتی مزرعه، یک عبارت عبور امن و قوی وارد کنید. این رمز برای رمزنگاری اطلاعات حساس مانند اعتبار حسابهای سرویس در پایگاه داده پیکربندی استفاده میشود. این رمز را در جایی امن یادداشت و نگهداری کنید، زیرا در صورت نیاز به افزودن سرورهای جدید به این مزرعه یا بازیابی پیکربندی، به آن احتیاج خواهید داشت. در ادامه، پورت سرویس مرکزی مدیریت وب را میتوانید به صورت پیشفرض بگذارید یا تغییر دهید. توصیه میشود تنظیمات پیشفرض احراز هویت را در این مرحله تغییر ندهید.
پس از تأیید تنظیمات خلاصه، جادوی پیکربندی، کار خود را آغاز میکند. این فرآیند شامل ایجاد پایگاه داده پیکربندی، ثبت حسابهای سرویس، بارگذاری منابع مزرعه و راهاندازی سرویسهای ضروری است. لیست بلندبالایی از کارها به ترتیب اجرا و وضعیت آنها نمایش داده میشود. این مرحله ممکن است بسته به قدرت سرور، چندین دقیقه طول بکشد. صبور باشید و تا تکمیل تمامی مراحل و نمایش پیام موفقیتآمیز بودن پیکربندی صبر کنید. در نهایت، صفحه پیکربندی موفقیتآمیز مزرعه شیرپوینت را مشاهده خواهید کرد.
پس از ایجاد مزرعه، سیستم پایه آماده است اما هنوز بسیاری از قابلیتهای کاربردی فعال نشدهاند. این قابلیتها از طریق نقشههای خدمات در دسترس قرار میگیرند. برای پیکربندی آنها، از طریق منوی شروع ویندوز سرور، به «مدیریت مرکزی شیرپوینت» مراجعه کنید. این پورتال مدیریتی، نقطه کنترل اصلی برای تمامی تنظیمات مزرعه است. در صفحه اصلی، بر روی پیوند «راهاندازی نقشههای خدمات مزرعه» کلیک نمایید.
در این صفحه، لیستی از سرویسهای مختلف مشاهده میکنید. در ابتدا، باید سرویس اعتباردهی Secure Store را راهاندازی کنید. این سرویس برای ذخیره امن اطلاعات احراز هویت (مانند رمزهای عبور) برای اتصال به سیستمهای خارجی استفاده میشود. روی آن کلیک کرده و یک برنامه سرویس جدید ایجاد کنید. یک شناسه و نام برای آن تعیین کرده و حساب سرویسی که قبلاً ایجاد کردهاید را به آن اختصاص دهید. پس از ایجاد، کلید این سرویس را تولید و ذخیره کنید.
سپس، نوبت به سرویس Managed Metadata میرسد که مدیریت اصطلاحنامهها و برچسبهای سازمانی را بر عهده دارد. این سرویس را راهاندازی کرده و اتصال پایگاه داده آن را مشخص کنید. همچنین، حساب سرویس مخصوص آن را تعیین نمایید. راهاندازی این دو سرویس در ابتدا، برای بسیاری از سناریوهای پایه کافی است. پس از راهاندازی هر سرویس، ممکن است نیاز به ایجاد یک برنامه سرویس جدید باشد که مجموعهای از منابع (مانند پایگاه داده) را برای آن سرویس فراهم میکند. این مراحل را با دقت و صبر انجام دهید.
پس از راهاندازی سرویسهای پایه، نوبت به استحکام بخشیدن به لایه امنیتی سیستم میرسد. ابتدا باید سیاستهای مدیریت دسترسی کاربران را تعریف کنید. در مدیریت مرکزی شیرپوینت، به بخش «مدیریت برنامههای کاربردی» رفته و برنامه وب مربوط به مجموعه سایت مرکزی خود را انتخاب کنید. در اینجا میتوانید روشهای احراز هویت را بررسی و تنظیم کنید. برای محیطهای داخلی، معمولاً «احراز هویت ویندوزی» گزینه اصلی است که امکان استفاده از حسابهای دامنه فعال را فراهم میسازد.
در مرحله بعد، باید سطوح مجوز و گروههای سایت پیشفرض را پیکربندی نمایید. شیرپوینت به طور پیشفرض گروههایی مانند مالکان، اعضا و بازدیدکنندگان را ارائه میدهد. شما میتوانید سطح دسترسی هر یک از این گروهها را بر اساس نیاز سازمان خود شخصیسازی کنید. بهتر است برای تیمهای مختلف، گروههای سایت جدیدی ایجاد کرده و مجوزهای دقیقی به آنها اختصاص دهید. اصل کمترین امتیاز را رعایت کنید؛ یعنی کاربران تنها به حداقلی از دسترسی که برای انجام کارشان نیاز دارند، مجهز شوند.
همچنین، تنظیم سیاستهای امنیتی مجموعه سایت یک گام حیاتی است. این سیاستها امکان اعمال محدودیتهای اضافی مانند جلوگیری از دانلود فایلها یا محدود کردن دسترسی بر اساس ایستگاه کاری را فراهم میکنند. علاوه بر این، باید سیاستهای به اشتراکگذاری خارجی را به دقت مدیریت کنید. مشخص نمایید که آیا کاربران مجاز به اشتراکگذاری محتوا با افراد خارج از سازمان هستند یا خیر و اگر هستند، این اشتراکگذاری باید با چه سطحی از دسترسی و برای چه مدت زمانی انجام شود. ممیزی و بازبینی دورهای این تنظیمات امنیتی ضروری است.
حالا نوبت ایجاد ساختار اصلی محتوا، یعنی مجموعه سایتها است. از طریق مدیریت مرکزی یا صفحه اصلی مجموعه سایت مرکزی، میتوانید مجموعه سایت جدیدی ایجاد کنید. در این مرحله باید قالب سایت مناسب را انتخاب نمایید. قالبهایی مانند «تیم سایت» برای همکاریهای درون تیمی، «سایت ارتباطات» برای اطلاعرسانی مرکزی و «سایت مرکز اسناد» برای مدیریت متمرکز فایلها، از جمله گزینههای پرکاربرد هستند. عنوان، آدرس و زبان مجموعه سایت را با دقت تعیین کنید.
پس از ایجاد مجموعه سایت، باید مدیریت کاربران را آغاز کنید. به تنظیمات سایت رفته و به بخش «مجوزهای سایت» مراجعه نمایید. در اینجا میتوانید کاربران یا گروههای امنیتی دامنه را به گروههای سایت موجود اضافه کنید. بهترین روش، اضافه کردن گروههای امنیتی اکتیو دایرکتوری به جای اضافه کردن تکتک کاربران است. این کار مدیریت متمرکز و آسانتر را ممکن ساخته و از بروز خطا جلوگیری میکند. همچنین میتوانید گروههای سایت جدید با سطوح دسترسی خاص ایجاد کنید.
سلسله مراتب مجوزها یکی از مفاهیم کلیدی در شیرپوینت است. به طور پیشفرض، مجوزها از سایت والد به زیرسایتها و کتابخانهها به ارث میرسند. با این حال، میتوانید این ارثبری را در هر سطحی شکسته و مجوزهای منحصر به فرد تعریف کنید. این کار انعطافپذیری زیادی ایجاد میکند اما میتواند مدیریت مجوزها را پیچیده کند. بنابراین، تا جایی که ممکن است از ساختار ارثبری استفاده کرده و تنها در موارد ضروری مجوزهای منحصربهفرد ایجاد نمایید. ایجاد یک مستند از ساختار سایت و سیاستهای مجوزدهی آن، برای مدیریت آینده بسیار مفید خواهد بود.
سرویس جستجو یکی از مهمترین اجزای شیرپوینت است که بدون آن، کاربران قادر به یافتن محتوای بارگذاری شده نخواهند بود. پیکربندی این سرویس چند مرحله دارد. ابتدا در مدیریت مرکزی، به بخش «مدیریت سرویسهای مزرعه» رفته و روی «سرویس جستجوی شیرپوینت» کلیک کنید. در اینجا باید یک نمونه جدید از سرویس جستجو ایجاد نمایید. در طول این فرآیند، حساب سرویس جستجو را تعیین کرده و مکان فایلهای موقت و شاخص را مشخص میکنید.
سپس، باید منابع جستجو را تعریف کنید. به طور خاص، باید یک منبع جستجوی محلی برای مجموعه سایت مرکزی و سایر مجموعه سایتهای خود ایجاد کنید. این کار به موتور جستجو میگوید که کدام محتواها باید ایندکس شوند. پس از ایجاد منابع، نوبت به تنظیم قانونهای خزش میرسد. این قوانین مشخص میکنند که جستجوگر چه آدرسهایی را باید بخزد و از کدام آدرسها باید صرف نظر کند. تنظیم دقیق این قوانین به بهبود کارایی و امنیت جستجو کمک میکند.
پس از تنظیم قوانین، یک خزش کامل را راهاندازی کنید. این فرآیند ممکن است بسته به حجم محتوا، ساعتها یا حتی بیشتر طول بکشد. پس از اتمام خزش کامل، کاربران میتوانند از جستجو استفاده کنند. برای بهینهسازی، میتوانید واژهنامه جستجو، قوانین پرسوجوی ارتقا یافته و انواع نتیجه جستجو را نیز پیکربندی کنید. همچنین برنامهریزی برای خزشهای افزایشی منظم برای بهروزرسانی شاخص با جدیدترین محتواها ضروری است. نظارت بر سلامت و عملکرد سرویس جستجو از طریق گزارشهای مدیریت مرکزی، بخشی از وظایف مدیریتی مستمر است.
همچنین بخوانید: بهینهسازی عملکرد شیرپوینت 15 تکنیک افزایش سرعت
با فعال بودن سرویسهای اصلی، اکنون میتوانید شروع به ساخت محیط کاری برای کاربران کنید. وارد سایت تیمی یا ارتباطاتی که ایجاد کردهاید شوید. اولین قدم، ایجاد ساختار منطقی برای محتوا است. این کار معمولاً با ایجاد کتابخانههای اسناد و لیستها انجام میشود. برای مثال، یک کتابخانه اسناد برای «دستورالعملها»، یکی برای «گزارشهای ماهانه» و یک لیست برای «کارهای تیمی» ایجاد کنید. نامگذاری واضح و توصیفی به کاربران در یافتن محتوا کمک میکند.
سپس، باید ستونهای سایت و انواع محتوا را تنظیم کنید. ستونهای سایت، فیلدهای اطلاعاتی هستند که به آیتمهای یک لیست یا کتابخانه اضافه میشوند (مانند «تاریخ پایان»، «وضعیت» یا «نام واحد»). انواع محتوا نیز قالبهای استانداردی هستند که رفتار و متادیتاهای یکسان به مجموعهای از اسناد میبخشند (مانند «گزارش فروش» یا «درخواست مرخصی»). ایجاد این عناصر در سطح سایت و استفاده مجدد از آنها در کتابخانههای مختلف، یکدستی و نظم اطلاعات را تضمین میکند.
در نهایت، نمایشها را برای لیستها و کتابخانههای مهم ایجاد کنید. نمایشها، روشهای مختلف فیلتر، مرتبسازی و گروهبندی اطلاعات هستند. مثلاً میتوانید نمایشی ایجاد کنید که تنها اسناد «در دست بررسی» را نشان دهد یا گزارشهای مربوط به سال جاری را گروهبندی کند. همچنین میتوانید از قالبهای سایت برای استانداردسازی ظاهر و چیدمان سایتهای جدید استفاده نمایید. این کار به کاربران حس آشنا بودن و سازگاری با محیط را میدهد و سرعت استقرار را افزایش میدهد.
یکی از قابلیتهای قدرتمند شیرپوینت، امکان خودکارسازی فرآیندها است. شما میتوانید با استفاده از قابلیت گردش کار، اقدامات تکراری را خودکار کنید. برای مثال، میتوانید گردش کاری طراحی کنید که به محض بارگذاری یک سند در کتابخانه «پیشنویسها»، یک ایمیل برای مدیر مربوطه جهت تأیید ارسال شود. ابتدا باید چارچوب گردش کار شیرپوینت را در مجموعه سایت فعال کنید. سپس از طریق تنظیمات کتابخانه یا لیست مورد نظر، میتوانید یک گردش کار جدید اضافه کنید.
شیرپوینت چندین قالب گردش کار از پیش ساخته مانند «تأیید» یا «جمعآوری بازخورد» ارائه میدهد که میتوانند نیازهای اولیه را برطرف کنند. این قالبها را میتوانید با تنظیم مراحل، شرکتکنندگان و شرایط، شخصیسازی نمایید. برای فرآیندهای پیچیدهتر، میتوانید از Power Automate (که قبلاً با نام Microsoft Flow شناخته میشد) استفاده کنید. این ابزار قدرتمند، امکان ایجاد گردش کارهای پیشرفتهتری که میتوانند بین شیرپوینت و سایر سرویسها (مانند ایمیل، Teams یا پایگاههای داده خارجی) ارتباط برقرار کنند را فراهم میسازد.
پس از طراحی گردش کار، حتماً آن را بر روی چند آیتم آزمایشی تست کنید تا از عملکرد صحیح آن اطمینان حاصل نمایید. بررسی کنید که ایمیلها به افراد درست ارسال میشوند، وضعیت آیتمها به درستی تغییر میکند و وظایف در پنل کاربران به درستی ایجاد میشود. مستندسازی این فرآیندها برای آموزش کاربران و عیبیابی آینده ضروری است. اتوماسیون صحیح فرآیندها نه تنها سرعت را افزایش میدهد، بلکه از فراموشی مراحل، خطاهای دستی و ناهماهنگی در اجرای رویهها جلوگیری میکند.
استقرار فنی سیستم تنها نیمی از راه است. موفقیت نهایی شیرپوینت به پذیرش و استفاده مؤثر توسط کاربران وابسته است. بنابراین، طراحی یک برنامه آموزشی جامع حیاتی است. این برنامه باید سطوح مختلفی داشته باشد: یک آموزش مقدماتی برای تمامی کاربران شامل نحوه ورود، بارگذاری و دانلود فایلها، ویرایش مستندات و استفاده از جستجو؛ و آموزشهای پیشرفتهتر برای مدیران سایت و کاربران پرکار شامل مدیریت مجوزها، ایجاد لیستهای پیچیده و کار با گردش کارها.
همچنین، ایجاد یک کانال پشتیبانی مشخص ضروری است. باید برای کاربران روشن باشد که در صورت بروز مشکل یا داشتن سوال، به چه کسی یا چه بخشی مراجعه کنند. ایجاد یک سایت پورتال پشتیبانی در خود شیرپوینت که شامل راهنماییهای متداول، ویدئوهای آموزشی و فرم ثبت درخواست باشد، میتواند بسیار مفید واقع شود. تشکیل یک تیم پیشگام متشکل از کاربران علاقهمند از بخشهای مختلف نیز میتواند به انتشار دانش و فرهنگسازی کمک شایانی کند.
در نهایت، برنامه نگهداری و نظارت مستمر را فراموش نکنید. این برنامه باید شامل پشتیبانگیری منظم از پایگاههای داده و محتوای مهم، نظارت بر سلامت سرورها و سرویسها، اعمال بهروزرسانیهای امنیتی و اصلاحی (Hotfixes و Cumulative Updates) در بازههای برنامهریزی شده و بررسی گزارشات استفاده از سایتها باشد. همچنین، باید به صورت دورهای (مثلاً هر شش ماه یکبار) معماری، محتوا و مجوزها را بازبینی کرده و با توجه به تغییرات سازمان، سیستم را بهینهسازی نمایید. این نگهداری فعال، از تبدیل شدن سیستم به یک محیط شلوغ و ناکارآمد جلوگیری میکند.
خیر، شما میتوانید شیرپوینت ۲۰۲۲ را بر روی سرورهای مجازی نیز نصب و اجرا کنید. نکته کلیدی تأمین منابع سختافزاری لازم (پردازنده، حافظه رم و فضای ذخیرهسازی) متناسب با اندازه و نیاز سازمان شما است. مجازیسازی میتواند در بهینهسازی مصرف منابع و مدیریت بهتر مؤثر باشد.
خیر، شیرپوینت سرور ۲۰۲۲ تنها بر روی سیستمعاملهای سروری مایکروسافت، یعنی ویندوز سرور ۲۰۲۲ یا ویندوز سرور ۲۰۱۹ پشتیبانی و قابل نصب است. استفاده از سیستمعامل سرور به دلیل امکانات امنیتی و شبکهای پیشرفته ضروری میباشد.
این زمان کاملاً به پیچیدگی معماری، تعداد سرورها و سطح تجربه تیم پیادهساز بستگی دارد. برای یک محیط تکسروره استاندارد، پس از آمادهسازی کامل پیشنیازها، فرآیند نصب اصلی ممکن است چند ساعت طول بکشد. اما کل فرآیند شامل برنامهریزی، پیکربندی و تست میتواند روزها تا هفتهها به طول بینجامد
پس از نصب، مهمترین اقدام، استقرار و پیکربندی سرویس جستجو است. این سرویس قلب تپنده قابلیت یافتن اطلاعات در شیرپوینت است. بدون پیکربندی صحیح آن، کاربران قادر نخواهند بود محتواهای بارگذاری شده را به راحتی بیابند. پس از آن، تنظیمات امنیتی و مدیریت کاربران در اولویت قرار دارد.
شیرپوینت ۲۰۲۲ یک محصول سرمایهای است که شما آن را بر روی سرورهای داخلی سازمان خود نصب و مدیریت میکنید. این به معنای کنترل کامل بر روی دادهها، شخصیسازی پیشرفته و استقرار در داخل شبکه سازمان است. در مقابل، نسخه آنلاین (SharePoint in Microsoft 365) یک سرویس ابری است که مدیریت زیرساخت بر عهده مایکروسافت بوده و همواره بهروزرسانی میشود و نیاز به خرید سرور و نصب ندارد.
پیادهسازی شیرپوینت ۲۰۲۲ یک پروژه زیرساختی مهم است که موفقیت آن در گرو توجه به جزئیات و برنامهریزی بلندمدت است. این فرآیند با بررسی نیازها و طراحی معماری مناسب آغاز میشود و با آمادهسازی دقیق زیرساختهای سختافزاری و نرمافزاری ادامه مییابد. نصب و راهاندازی مرحلهای نقشههای خدمات و اپلیکیشنها، و سپس پیکربندی امنیتی و مدیریتی دقیق، پایههای یک محیط پایدار را میسازد.
در نهایت، راهاندازی اولیه سایتها و آموزش کاربران، حلقه اتصال این فناوری به نیروی انسانی سازمان است. فراموش نکنید که پس از پیادهسازی، پشتیبانی، نظارت مستمر و بهروزرسانیهای منظم، ضامن تداوم عملکرد بهینه و امن این سامانه در طول زمان خواهد بود. اجرای این پروژه با صبر و دقت، سرمایهای ارزشمند برای دیجیتالسازی فرآیندها و افزایش بهرهوری جمعی به ارمغان میآورد.
برای مطالعه مستندات رسمی و دقیقتر در خصوص الزامات سختافزاری و نرمافزاری، پیشنهاد میکنیم به صفحه اختصاصی محصول شیرپوینت سرور در وبسایت مایکروسافت مراجعه نمایید. این لینک اطلاعات معتبر و بهروزی را در اختیار شما قرار میدهد.
https://www.microsoft.com/en-us/microsoft-365/sharepoint/compare-sharepoint-versions
در خبرنامه ما مشترک شوید و آخرین اخبار و به روزرسانی های را در صندوق ورودی خود مستقیماً دریافت کنید.

دیدگاه بگذارید