عیب‌یابی عملکرد کند Microsoft Dynamics 365

1.1. شناسایی کوئری‌های سنگین و پرهزینه

در دنیای پایگاه‌های داده، کوئری‌ها زبان ارتباطی ما با داده‌ها هستند. هر گزارشی که مشاهده می‌کنید، هر فرمی که باز می‌شود و هر جستجویی که انجام می‌دهید، در پشت صحنه به یک یا چند کوئری تبدیل شده و بر روی پایگاه داده اجرا می‌شوند. وقتی صحبت از کندی سیستم به میان می‌آید، اولین و محتمل‌ترین گزینه، وجود کوئری‌های سنگین و بد نوشته شده است. این کوئری‌ها مانند خودروهای پرمصرفی هستند که بیش از حد نیاز از منابع سیستم استفاده می‌کنند. در Microsoft Dynamics 365، ابزارهایی وجود دارد که به شما امکان می‌دهد این کوئری‌های پرمصرف را شناسایی کنید. با رصد و مانیتورینگ مداوم، می‌توان فهمید کدام گزارش‌ها یا کدام بخش‌های برنامه بیشترین زمان پردازش را به خود اختصاص می‌دهند و به این ترتیب، نقطه شروع مناسبی برای بهینه‌سازی خواهید داشت .

1.2. پرهیز از درخواست داده‌های اضافی

یکی از رایج‌ترین خطاها در نوشتن کوئری‌ها، استفاده از روشی است که تمام ستون‌های یک جدول را فراخوانی می‌کند. این کار شبیه به این است که به کتابداری بگویید “همه کتاب‌ها را برای من بیاور” در حالی که فقط به یک صفحه از یک کتاب خاص نیاز دارید. این عادت نادرست، بار عظیمی از داده را بر روی شبکه و حافظه سرور ایجاد می‌کند. در عوض، باید دقیقاً مشخص کنید به کدام فیلدها یا ستون‌ها نیاز دارید. برای مثال، به جای درخواست همه اطلاعات یک مشتری، فقط نام و شماره تماس او را درخواست کنید. این کار ساده، می‌تواند حجم داده‌های رد و بدل شده را تا چندین برابر کاهش داده و سرعت پاسخگویی را به شدت افزایش دهد. این اصل ساده اما حیاتی، اولین گام در بهینه‌سازی هر کوئری است که باید همواره مد نظر توسعه‌دهندگان و افرادی که گزارش‌های سفارشی می‌سازند، باشد .

1.3. استفاده بهینه از دستورات و اتصالات

روش دیگری که می‌تواند عملکرد را تحت تأثیر قرار دهد، نحوه اتصال جداول به یکدیگر است. فرض کنید اطلاعاتی دارید که در دو جدول مختلف ذخیره شده است، مانند جدول “سفارشات” و جدول “مشتریان”. برای مشاهده سفارشات هر مشتری، باید این دو جدول را به هم متصل کنید. نحوه انجام این اتصال بسیار مهم است. استفاده از نوع درست اتصال، مانند “اتصال داخلی” که فقط داده‌های مشترک را بازمی‌گرداند یا “اتصال چپ” که همه داده‌های جدول اول را همراه با داده‌های متناظر جدول دوم نمایش می‌دهد، باید با توجه به نیاز و ماهیت داده‌ها انتخاب شود. علاوه بر این، هنگامی که نیازی به دیدن تمام رکوردها نیست، مثلاً فقط می‌خواهید ۱۰۰ سفارش آخر را ببینید، حتماً باید از دستورات محدودکننده مانند “برترین” یا “محدود به” استفاده کنید تا پایگاه داده مجبور به جستجوی بی‌مورد در میان میلیون‌ها رکورد نباشد .

1.4. بررسی برنامه اجرای کوئری

وقتی یک کوئری نوشته می‌شود و بر روی پایگاه داده اجرا می‌گردد، موتور پایگاه داده یک نقشه راه برای خود ترسیم می‌کند که نشان می‌دهد چگونه می‌خواهد به داده‌های مورد نظر دسترسی پیدا کند. این نقشه راه، “برنامه اجرا” نام دارد. بررسی این برنامه مانند این است که ببینید فردی برای رسیدن به مقصد از کدام مسیر استفاده می‌کند. آیا از اتوبان رفته یا کوچه‌پس‌کوچه‌ها؟ آیا از ایندکس‌ها (فهرست‌ها) استفاده کرده یا تمام جداول را اسکن کرده است؟ با نگاه کردن به برنامه اجرا، می‌توان نقاط گلوگاه را به دقت شناسایی کرد. برای مثال، اگر برنامه اجرا نشان دهد که برای پیدا کردن یک رکورد، پایگاه داده مجبور شده تمام یک جدول بزرگ را خط به خط جستجو کند، این نشانه بارز عدم وجود ایندکس مناسب است و باید برای رفع آن اقدام کرد .

1.5. ساده‌سازی کوئری‌های پیچیده و تودرتو

گاهی اوقات برای رسیدن به یک نتیجه، کوئری‌های بسیار پیچیده و تودرتویی نوشته می‌شوند که خواندن و پردازش آن‌ها دشوار است. این کوئری‌ها می‌توانند شامل چندین کوئری فرعی و اتصال باشند که هر کدام به تنهایی باری بر دوش سیستم هستند. در بسیاری از موارد، می‌توان این کوئری‌های پیچیده را با استفاده از روش‌های دیگر، مانند ایجاد یک نمای ساده یا استفاده از توابع تحلیلی، بازنویسی کرد. هدف نهایی این است که پیچیدگی را تا حد امکان کاهش دهیم تا پایگاه داده بتواند سریع‌ترین و ساده‌ترین مسیر را برای اجرا انتخاب کند. این کار نه تنها سرعت را افزایش می‌دهد، بلکه نگهداری و اشکال‌زدایی از سیستم را در آینده آسان‌تر می‌سازد .